(ძმისა) ძმა; ძმობის წევრი, მონასტრის კრებულის წევრთაგანი:
- „იგი არს ძ მ ა ჲ ჩემი და დაჲ ჩემი და დედაჲ ჩემი“ მრ. 3,35; „მიავლინა ჯოჯიკ, ძ მ ა ჲ თჳსი“ შუშ. V 1: „შევიდოდიან პირველად მამაჲ ეფთჳმე და მერმე ძ მ ა ნ ი
- ყოველნი“ ი.-ე. 35,12.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.