( -
[

ძ: ძა ძგ ძე ძი ძლ ძმ ძნ ძო ძრ ძუ ძღ ძწ ძჳ
ძმა

ძმად-ი

«სძლის-მომგურელი», მაყარი:
 
„ცოლი იგი სამსონისი შეირთო ძ მ ა დ მ ა ნ მისმან“ M,— „დაემკჳდრა ცოლი სამფსონისი ს ძ ლ ი ს-მ ო მ გ უ რ ე ლ ს ა მისსა თანა" G, მსჯ. 14, 90.
See also: ძმა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9