ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ძ: ძა ძგ ძე ძი ძლ ძმ ძნ ძო ძრ ძუ ძღ ძწ ძჳ
ძმა
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ძმარ-ი

(ძმრისა):
 
„მოიღო ღრუბელი, აღავსო ძ მ რ ი თ ა“ მთ. 97, 48; „ძ მ რ ი ს ა გ ა ნ ღჳნისაგანისა და ძ მ რ ი ს ა გ ა ნ თაფლუჭისაგანისა არა სუას“ G, რიცხ. 6,3; „წყურილსა ჩემსა მასუეს მე ძ მ ა რ ი“
ფს. 68,22; „ნაცვალად მანანაჲსა ნავღელი და ძ მ ა რ ი ასუეს მას“ მ. სწ. 70,25; „გარდაიქცა იგი (ღჳნოჲ) ძ მ რ ა დ“ x 361r.
See also: შეძმარებულ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9