«გულარძნილი», მრუდე, «დაკიდებული», «მაგარი», სიმაგრე, საძნელო, ფიცხელი:
- „იყვნენ ძ ნ ე ლ ო ვ ა ნ ნ ი ადვილად“ C, — „იყოს გ უ ლ ა რ ძ ნ ი ლ ი იგი მართლიად“ ლ. 3,5; „იქმნეს... საყოფლები მთათა შინა და ქუაბთა და ძ ნ ე ლ ო ვ ა ნ თ ა“ M, —
- „იქმნნეს ...სამალავები მთათა შინა და ქუაბები და დ ა კ ი დ ე ბ უ ლ ე ბ ი“ G, მსჯ. 6,2; „ყოველი ესე ქალაქები ძ ნ ე ლ ო ვ ა ნ ე ბ ი... (მოვიღეთ)“ M, — „ყოველნი ქალაქნი
- მ ა გ ა რ ნ ი ...(მოვიხუენით)“ G, II შჯ. 3,5; „აღვიღო ძ ნ ე ლ ო ვ ა ნ ი შენი“ O, მიქ. 5,11; „ძ ნ ე ლ ო ვ ა ნ ნ ი ყოველნი ადვილად გარდაიქცნენ“ I, ეს. 40,4; „წარწყმდა
- ძ ნ ე ლ ო ვ ა ნ ი თქუენი“ I, ეს. 23,14; „უყო მათ... ძ ნ ე ლ ო ვ ა ნ ი (ძნელი I) იგი ქუეყანაჲ ადგილად წრფელად“ О, ეს. 42,16.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page