 |
 | |
ძნეულ-ი
კონა, ძნა:
- „დაკართ იგი ძ ნ ე უ ლ ა დ“ მთ. 13,30; „დამალნა იგინი სელსა შინა ძ ნ ე უ ლ ს ა, რომელ` დაზჳნებულ იყო სჴუენსა შინა მისსა“ M, ისუ. ნ. 2,6; „დამალნა იგინი
- სელსა შინა ძ ნ ე უ ლ ს ა“ M, — „დამალნა იგინი შეშათა შინა სელის-ლელწმისათა“ G, ისუ ნ. 2,6.
See also: ძნა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |