( -
[

ძ: ძა ძგ ძე ძი ძლ ძმ ძნ ძო ძრ ძუ ძღ ძწ ძჳ
ძნე ძნვ ძნი ძნო

ძნობა

ძალი.
სიმებიან საკრავზე დაკვრა, გალობა; «განცხრომა»:
 
„მსახურნი იგი მეფისანი სცემდეს ნესტუსა და როკვიდეს და ძ ნ ო ბ დ ე ს წინაშე მეფისა“ M, III მფ. 1,40; „რომელნი ძ ნ ო ბ ე ნ ებნითა კერპისა მისთჳს ნაბუქოდონოსორისასა“
მ. ცხ. 160v; „ძ ნ ო ბ დ ი ნ ყოვლით გამო გულით შენით“ G,— „გ ა ნ ს ც ხ რ ე ბ ო დ ე ყოვლითა გულითა შენითა“ O, სოფ. 3,14. „გარდაიქცა გლოვად ძ ნ ო ბ ა ჲ ჩუენი“
I, გოდ. იერემ. 5,15; „ვითარცა მცემელმან ქნარისამან ვერ აჩუენის ჴელოვნებაჲ ძ ნ ო ბ ი ს ა თჳსისაჲ უჴმარებისათჳს ძალთა მისთაჲსა“ გრ. ნოს.-კაც. აგებ. 166,16.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9