ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ძ: ძა ძგ ძე ძი ძლ ძმ ძნ ძო ძრ ძუ ძღ ძწ ძჳ
ძოვ ძონ ძორ ძოღ ძოწ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ძოვა, ძოვნა

პურის-ძოვა.
ჭამა:
 
„რომელნი ძ ო ვ ე დ შოვრის შროშანთა“ O, ქება 4,5; „ყოველთა გზათა ზედა ძ ო ვ დ ე ნ“ ეს. 49,9; „ძ ო ვ დ ე ს მგელი კრავთა თანა“ I, ეს. 11,6; „კონიონსა შაშუნი ძ ო ვ ე ნ“
ბ. კეს.-ექუს. დღ. 67,29; „რომელიმე მათგანი (თევზთაგანი) ძ ო ვ ს უყასა, და რომელიმე თივასა“ ბ. კეს.- ექუს, დღ. 99,2; „ერთსა საძოვარსა ვ ძ ო თ“ მ. სწ. 106,11.„მან წარავლინა
იგი ველად თჳსა ძოვნად ღორთა“ ლ. 15,15.
See also: დაძოვება, მოძო(ვ)ება, საძო(ვ)არ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9