ძოვნა, ჭამა:
- „წარვედით და ა ძ ო ე ბ დ ი თ“ M, დაბ. 29,7; „ა ძ ო ვ ე ბ დ ე ს მწყემსნი იგი თავთა თჳსთა“ О, ეზეკ. 34,8; „ა ძ ო ვ ნ ე ს იგინი უფალმან ფართოსა ადგილსა ვითარცა კრავნი“
- О, ოვსე 4,16; „ზროხათა ა ძ ო ე ბ დ ა“ მ. ცხ. 350r; ა ზ ო ე ბ დ ე ს სამწყსოსა“ H 341,200.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.