ძველი სამოსელი; «ბებკული», ჭინჭი:
- „მძაგს იგი, ვითარცა ძ ო ნ ძ ი გარეშჱ მჯდომელისაჲ“ О, ეს. 14,16; „გამოიღო მიერ ძ ო ნ ძ ი ძუელი და საბელი და შთაუგდო იგი იერემია წინაწარმეტყუელსა მღჳმესა მას“
- О,—„გამოიხუნა მიერ ძუელნი ბებკულნი და ძუელნი საბელნი და შთაყარნა იგინი იერემიას მიმართ მღჳმედ“ pb., იერემ. 38,11; „ვითარცა ძ ო ნ ძ ი დედაკაცისა წიდოანისაჲ“
- I, ეს. 64,6; „ეძინა ძ ო ნ ძ ი თ ა რაჲთმე დაბებკულითა მოსილსა“ მ. ცხ. 210v; „აღდგა, შემოსილი ძ ო ნ ძ ე ბ ი თ ა, და მოჰმართა მიღებად ქველის-საქმისა“ ი.-ე. 48,30;
- „მოსილ არნ იგი სამოსლითა ძ ო ნ ძ ი თ ა და ბაყლეანითა“ ლიმ. 77,29.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.