( -
[

ძ: ძა ძგ ძე ძი ძლ ძმ ძნ ძო ძრ ძუ ძღ ძწ ძჳ
ძოვ ძონ ძორ ძოღ ძოწ

ძოწ-ი

წითელი ფერის საცხებელი პირისა; წითელი ფერის ნივთი:
 
„ძ ო წ ი თ ა მეწამულ ქმნა ფერი მისი“ О, სიბრძ. სოლ. 13,14; „ზღუასა შინა შთაჴდიან მეყურჭუმენი, რაჲთა აღმოიღონ მიერ ძ ო წ ი იგი მრავალსასყიდლისაჲ“ მსწ.191,7.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9