( -
[

ძ: ძა ძგ ძე ძი ძლ ძმ ძნ ძო ძრ ძუ ძღ ძწ ძჳ
ძოვ ძონ ძორ ძოღ ძოწ

ძოწეულ-ი

წითელი ტანსაცმელი; «პორფირი»:
 
„შეჰმოსეს მას ძ ო წ ე უ ლ ი“ C, — „სამოსელი ძ ო წ ე უ ლ ი შეჰმოსეს მას“ DE, ი. 19,2; „იაკინთჱ და ძ ო წ ე უ ლ ი და მეწამული
მრჩობლი და ბისონი ძახილი“ О, გამოსლ. 25,4; „ძ ო წ ე უ ლ ი ს ა ჲ“ О,—„პ ო რ ფ ი რ ი“ M, ქება 3,10; „დააპო სამოსელი თჳსი
ძ ო წ ე უ ლ ი“ ფლკტ. 155,20; „მარიამ წარიღო ძ ო წ ე უ ლ ი იგი და სთვიდა მას“ ღშობ. 188,16; „დედანი მდიდარნი შესწირვიდეს
ძ ო წ ე უ ლ ს ა და ქურივნი — სთულსა ღებულსა“ მ. სწ. 276,31.
See also: ძოწ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9