რყევა, შიში, «შეშინება», კანკალი, «ზრზოლა»:
- „დედაკაცი იგი შეშინდა და ძ რ წ ო დ ა“ მრ. 5,33; „დედაკაცსა მას შეეშინა და ძ წ ო დ ა“ DE, მრ. 5,33; „პირისა შენისაგან ძ რ წ ი ა ნ ყოველნი მეფენი“ M, I ნშტ. 29,11;
- „რაჲთა ეშინოდის და ძ რ წ ო დ ი ა ნ პირისაგან ღმრთისა“ О, დან. 6,26; „ძ რ წ ი ს ყოველი მკჳდრი“ G, —„შ ე შ ი ნ ე ბ უ ლ არიან ყოველნი იგი მკჳდრნი“ M, ისუ ნ. 2,23.
- „ძრწოლამან შეიპყრნა იგინი“ ფს. 47,7; „განიღჳძა ძ რ წ ო ლ ი თ“ ვარ. 823; „აღვდეგი ძ რ წ ო ლ ი თ“ I, დან. 10,11; „ძ წ ო ლ ა ს ა შინა ვიყავ მრავალსა თქუენდა მიმართ“
- I კორ. 2,3; „შიშმან და ძ წ ო ლ ა მ ა ნ შეიპყრა იგი“ ი. მოც. 62,2; „ძ რ წ ო ლ ა ჲ შეედვა მას“ საქ. მოც. 16,29; „იწყო ძ წ ო ლ ა დ, ვითარცა ლერწამმან“ Sin. — 11,112v.
- „შეედვა ძ რ წ ო ლ ა ძუალთა ჩემთა“ G, — „შეედვა ზ რ ზ ო ლ ა ჲ ძუალთა ჩემთა“ O, ამბ. 3,16.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page