ზურგის-ძუალი, პილოჲს-ძუალი. - „ძ უ ა ლ თ ა ჩემთაგანი და ჴორცთა ჩემთაგანი ხარ შენ“ O, დაბ. 29,14; „ჩუენ ძ უ ა ლ ნ ი შენნი და კორცნი შენნი ვართ“ M, I ნშტ. 11,1; „აღვიხუენით პატიოსანნი
- ძ უ ა ლ ნ ი და გამოვიხუენით წმიდასა მას ეკლესიასა“ შუშ. XIX 9; „შე-მცა-გუაჴმების ტყავი ჩუენი ძ უ ა ლ თ ა ჩუენთა“ მ. სწ. 168,18.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.