( -
[

ძ: ძა ძგ ძე ძი ძლ ძმ ძნ ძო ძრ ძუ ძღ ძწ ძჳ
ძუ, ძუა ძუე ძუძ

ძუელ-ი

ძველი:
 
„არავინ სუამნ ძ უ ე ლ ს ა ღჳნოსა და მეყსეულად ჰნებავნ ახალი“ ლ. 5,39; „მოაპის ცოცხალიცა იგი... ახალმან მან ძ უ ე ლ ი ს ა ჲ მის“ მრ. 2,21; გლახაკსა არა აქუს
ძ უ ე ლ ი ც ა სამოსელი“ მ. სწ. 85,23; „ძ უ ე ლ ი იგი დღეთაჲ დაჯდა“ О, დან. 7,9.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9