ძველი:
- „არავინ სუამნ ძ უ ე ლ ს ა ღჳნოსა და მეყსეულად ჰნებავნ ახალი“ ლ. 5,39; „მოაპის ცოცხალიცა იგი... ახალმან მან ძ უ ე ლ ი ს ა ჲ მის“ მრ. 2,21; გლახაკსა არა აქუს
- ძ უ ე ლ ი ც ა სამოსელი“ მ. სწ. 85,23; „ძ უ ე ლ ი იგი დღეთაჲ დაჯდა“ О, დან. 7,9.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.