ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ძ: ძა ძგ ძე ძი ძლ ძმ ძნ ძო ძრ ძუ ძღ ძწ ძჳ
ძჳნ ძჳრ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ძჳრ-ძჳრ-ი

ძლიერ ავი, ცუდი:
 
„ძ ჳ რ-ძ ჳ რ ი თ ა ტანჯვითა მოვსრნე ყოველნი“ ბალ. 11,7; „ყრმაჲ ჩემი ძეს სახლსა შინა ჩემსა დაჴსნილი, ძ ჳ რ-ძ ჳ რ ა დ
ტანჯული“ C, მთ. 8,6; „ძ ჳ რ-ძ ჳ რ ა დ მოაკუდინეთ იგი“ რიფს. 176,43; „ვიდრეღა ძ ჳ რ-ძ ჳ რ ა დ მოწყუვნდის იგინი“
ფიზ. VIII 17; „არა მდიდარი ძ ჳ რ-ძ ჳ რ ა დ გუემული გუამითა თჳსითა“ О, ზირ, 30,14.
See also: ძჳრ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9