მოსურნე:
- „მათთჳს ვიტყჳ, რომელნი სურვიელ და წ ა დ ი ე რ არიან წინამძღურობასა“ მ. სწ. 82,17; „ისმინის... და ფრიადცა
- ყვის და წ ა დ ნ ი ე რ ა დ ერჩინ მას“ C, მრ. 6,20.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.