წამალ-ი

1. (წამლისა) საღებავი:
    

   „ჯერ-არს მსგავსად ჴელოანთა მათ მხატვართა მოვლებად უმეტესთა წ ა მ ა ლ თ ა, რაჲთა უსრულესადრე ხატი იგი სიტყჳსაჲ

   გამოგისახოთ“ A— 92,390; „ვითარცა ხატი მეუფეთაჲ, გამოწერილი შუენიერად რჩეულითა მით მრავლითა წ ა მ ლ ი თ ა“

   „Sin — 97,54v; „შეამკვე კეთილითა და მრავალფერითა წ ა მ ლ ი თ ა გონებაჲ შენი, რაჲთა არა შენ ძლით იგმოს გამომხატველი

   შენი“ მ. სწ. 290,2.

2. (წამლისა):
    

   „სალბუნი და წ ა მ ა ლ ი დაგდვა, რაჲთა, ჰე, ღამე თუ განიკურნო!“ შუშ. VII 16; „სწავლაჲ მისი, ვითარცა წ ა მ ა ლ ი

   ცხორებისაჲ მიითუალიან“ ი.-ე. 39,36; „მეგობარი სარწმუნოჲ — წ ა მ ა ლ ი იგი საკურნებელი“ ოქრ -მარხ. და იონ. 109,30;

   „დასდებდა წ ა მ ა ლ ს ა მას“ კ. იერ. ნათლისღ. 86, 20; „ენება მოკლვაჲ ებისკოპოსისაჲ გრძნებითა და წ ა მ ლ ი თ ა“ ლიმ.

   45,19; „იყო ესე, ვითარცა წ ა მ ა ლ ი მტკივანი“ H—341,627.

   See also: მეწამლე, მოწამლე, მეწამლე, მწამლველ-ი, წამლეან-ი, წამლიან-ი
   Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.