- „წარბნი და წ ა მ წ ა მ ნ ი... მოეწუნეს ცეცხლითა“ მ. სწ. 314,28; „წ ა მ წ ა მ ნ ი შენნი სიმართლესა წ ა მ ე ბ ე დ“ O, იგ. სოლ.
- 4,25; „დაწუხვაჲ თუალთაჲ არნ დამძიმებისაგან წ ა მ წ ა მ თ ა ჲ ს ა“ გრ. ნოს.-კაც. აგებ. 169,27.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.