«წამი:
- „წ ა რ ბ ი თ ა თჳსითა ამაღლდებინ“ О,—„წ ა მ ი თ ა მისითა მაღლოჲს“ pb., იგ. სოლ. 30,13; „წარბნი და წამწამნი...
- მოეწუნეს ცეცხლითა“ მ. სწ. 314,27; „იყო იგი... გრემან თუალითა, წ ა რ ბ ი თ ა შეკიცულ“ თეკლა 92,17.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.