მიყვანა, წარდგენა, მირთმევა:
- „წ ა რ გ უ ა დ გ ი ნ ე ბ ს, ვითარცა შვილთა ღმრთისათა“ იპ. რომ.-კურთხ. ისაკ და იაკ. 108,7; „წინაშე მსაჯულთა და მეფეთა
- წ ა რ გ ა დ გ ი ნ ნ ე ნ თქუენ“ C, მრ. 13,9; „რომელთაცა წ ა რ უ დ გ ი ნ ა თავი თჳსი ცხოველი“ საქ. მოც. 1,3;
- „წ ა რ ა დ გ ი ნ ა იგი განშიშულებული მის წინაშე“ თომა მოც. 16,32; „წ ა რ ა დ გ ი ნ ნ ე ს... წინაშე მეფისა“ არსტ. 63,8;
- „წ ა რ უ დ გ ი ნ ე ნ ი თ თავნი თქუენნი“ II კორ. 6,4; „წ ა რ ი დ გ ი ნ ნ ა იგინი წინაშე, მახლობელად ეტლთა მათ“ ანდ.-ანტ.
- 193,4; „წ ა რ ა დ გ ი ნ ნ ა იგინი წინაშე საკურთხეველსა“ შუშ. II 21. „აღმოიყვანეს ყრმაჲ იგი... წარდგინებად წინაშე უფლისა“
- ლ. 2,22.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.