«დევნის-ყოფა»:
- „წ ა რ დ ე ვ ნ ნ ე ს იგინი ბჭისაგან“ G, „დ ე ვ ნ ა-უ ყ ვ ე ს მათ ბჭეთაგან“ M, ისუ ნ. 7,5. „ესე წ ა რ ვ დ ე ვ ნ ი“ ფს. 100,5;
- „წ ა რ დ ე ვ ნ ე ს კაცი იგი“ იზტ. 121, 16; „წ ა რ გ უ დ ე ვ ნ ი ა ნ უსაგზლონი და უჴამურნი“ ი.-ე. 52,21.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.