 |
 | |
წარვლა, წავლა
თანა-წარვლა, წარუვალი.
«განსლვა», «თანა-წარჴდომა», «წარჴდომა», «განვლა», გაცდენა:
- „წ ა რ ვ ვ ლ ო თ ქუეყანით შენით“ G, რიცხ. 20,17; „წ ა რ ვ ლ ო თ ვიდრე ღავამდე“ G, — „თ ა ნ ა-წ ა რ ვ ჰ ჴ დ ე თ და მივიდეთ
- ვიდრე გაბადმდე“ M, მსჯ. 19,12; „წ ა რ ვ ლ ე ს და ვიდოდეს“ G,— „წ ა რ ჰ ჴ დ ე ს და წარვიდეს“ M, მსჯ. 19,14; „წ ა რ ჰ ვ ლ ი ს
- საზღვარი“ G, — „გ ა ნ ვ ლ ე ს საზღვარნი“ pb., ისუ ნ. 18,14; „კნინ წ ა რ ვ ლ ე მათგან“ O, ქება 3,4; „წ ა რ ვ ლ ო ს ჴევი იგი“ I,
- ეს. 10,29; „ვიდრე... არა თაყუანის-სციან მდაბლად, არა წ ა რ ჰ ვ ლ ი დ ი ა ნ“ ი.-ე. 35,15.
See also: ვლა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |