გაგზავნა, «მივლინება», «წარმოვლინება», «განვლინება», «გამოვლინება», გაშვება:
- „წ ა რ ა ვ ლ ი ნ ნ ა და მოწყჳდა ყოველი ყრმები“ მთ. 2,16; „წ ა რ ა ვ ლ ი ნ ა ერი თჳსი“ C— „მ ი ა ვ ლ ი ნ ა ერი თჳსი“
- მთ. 22,7; „წ ა რ ა ვ ლ ი ნ ე ბ ს ზღუასა ზედა მძევლებსა“ I, ეს. 18,2; „წ ა რ ა ვ ლ ი ნ ა იგი ველად თჳსა ძოვნად ღორთა“
- ლ. 15,15; „წ ა რ ვ ა ვ ლ ი ნ ე ნ შენდა“ Շ — „წ ა რ მ ო ვ ა ვ ლ ი ნ ე ნ შენდა“ საქ. მოც. 10,33; „წ ა რ ა ვ ლ ი ნ ა ისე
- ერი იგი“ M, — „გ ა ნ ა ვ ლ ი ნ ა . ღმერთმან ერი“ G, მსჯ. 2,6; „წ ა რ ა ვ ლ ი ნ ნ ა იგინი“ M, — „გ ა მ ო ა ვ ლ ი ნ ნ ა
- იგინი“ G, ისუ ნ. 22,6. „იწყო წარვლინებად მათა ორ-ორისა“ მრ. 6,7.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page