( -
[

წა წბ წდ წე წვ წთ წი წკ წლ წმ წნ წო წრ წუ წყ წჳ
წაბ წაგ წად წავ წათ წალ წამ წან წარ წას წაფ წაღ წაწ წახ წაჴ

წარმართ-ი

ურწმუნო, კერპთმსახური; უცხო თესლ-ტომი, «ბარბაროზი», «თესლი», «ნათესავი»:
 
„იყვნეს ვინმე წ ა რ მ ა რ თ ნ ი ც ა აღმოსრულთა მათგანნი“ ი. 12,20; „სახელსა მისსა წარმართნი ესვიდენ“ მთ. 12,21;
„მთავარნი წ ა რ მ ა რ თ თ ა ნ ი უფლებედ მათ ზედა“ მთ. 20,25; „ამას ყოველსა წარმართნი ეძიებენ“ მთ. 6,32; „გზასა
წ ა რ მ ა რ თ თ ა ს ა ნუ მიხუალთ“ მთ. 10,5; „იყო იგი ქრისტეანე ფარულად, ხოლო ცხადად არნ იგი წ ა რ მ ა რ თ თ ა
თანა“ საკ. წიგ. II 85,14; „არცაღა წ ა რ მ ა რ თ ს ა ჯერ-არს მიგებაჲ ბოროტისაჲ“ მ. სწ. 68,3; „ხოლო წარმართთა
(ბ ა რ ბ ა რ ო ზ თ ა G.) მათ წინა-მიყვეს ჩუენ დიდი კაცთ-მოყუარებაჲ“ საქ. მოც. 28,2; „გიგალობდე შენ წ ა რ მ ა რ თ თ ა
(თ ე ს ლ ე ბ ს ა Շ) შორის“ ფს. 56,10; „საწამებელად ყოველთა წ ა რ მ ა რ თ თ ა (ნ ა თ ე ს ა ვ თ ა C)“ მთ. 24,14.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9