ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
წა წბ წდ წე წვ წთ წი წკ წლ წმ წნ წო წრ წუ წყ წჳ
წაბ წაგ წად წავ წათ წალ წამ წან წარ წას წაფ წაღ წაწ წახ წაჴ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

წარმდებება

თავხედობა, ურცხვობა; «წარმდებად ქმნა»:
 
„ნურარას იქმთ წ ა რ მ დ ე ბ ე ბ ი თ“ G — „ნუ რას წ ა რ მ დ ე ბ ა დ ი ქ მ თ“ Շ, საქ. მოც. 19,36; „ეგევითარისა
წ ა რ მ დ ე ბ ე ბ ი ს ა თ ჳ ს წარკუეთილ ხართ“ ფლკტ. 156,20; „ნუ შეიწყნარებ შენდობასა მისსა, ოდეს წ ა რ მ დ ე ბ ე ბ ი თ
გრქუას“ მ. სწ. 81,19.
See also: წარმდებ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9