წამორწყევა, «განთხევა», «აღმონთხევა», «დათხევა»:
- „ნუუკუე განსძღე და წ ა რ მ ო ს თ ხ ი ო“ О,— „რაჲთა არა განსძღე, გ ა ნ ს თ ხ ი ო“ pb., იგ. სოლ. 25,17; „რამეთუ
- წ ა რ მ ო ს თ ხ ი ი ს იგი“ O,—„რამეთუ ა ღ მ ო ა ნ თ ხ ე ვ ს მას“ pb. იგ. სოლ. 23,8; „სუან და წ ა რ მ ო ს თ ხ ი ო ნ“
- О,— „სუან და დ ა ს თ ხ ი ო ნ“ pb., იერემ. 25,10.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.