ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
წა წბ წდ წე წვ წთ წი წკ წლ წმ წნ წო წრ წუ წყ წჳ
წაბ წაგ წად წავ წათ წალ წამ წან წარ წას წაფ წაღ წაწ წახ წაჴ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

წარმწყმედელ-ი

დამღუპველი, დამკარგველი:
 
„ჯუარი წ ა რ მ წ ყ მ ე დ ე ლ ი არს უვარის-მყოფელთაჲ“ მ. სწ. 219,21; „რაჲ სწორებაჲ არს დამმარხველისაჲ წ ა რ მ წ ყ მ ე დ ე ლ ი ს ა თანა“ ბალ. 47,24.
See also: წარწყმედა, მწყმედელ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9