«წარწყმედული», დანაკარგი:
- „უკუნ სცეს... წ ა რ ნ ა წ ყ მ ე დ ი, რომელიცა რაჲ პოვა“ G,— „მისცა წ ა რ წ ყ მ ე დ უ ლ ი ს ა მისთჳს, რომელი პოვა“ pb., ლევიტ. 6,4.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.