 |
 | |
წარსავალ-ი, წარსავლელ-ი
თანა- წარსავალი.
წარმავალი; დინება, გასავალი, წასავალი:
- „მინდა განმდიდრებაჲ წ ა რ ს ა ვ ა ლ ი თ ა მით სიმდიდრითა თომა მოც. 18,7; „ცხოვრება ესე... წ ა რ ს ა ვ ა ლ არს“ ფლკტ. 149,25;
- „მოიპოვე საუკუნოჲ-იგი, დაივიწყე წ ა რ ს ა ვ ა ლ ი იგი“ ფლპ. მოც. 3,30; „წ ა რ ს ა ვ ა ლ ს ა მას თუ წყალთასა არნ“ ოქრ.-გურიტ. 225,5;
- „არა ენება ცემად წ ა რ ს ა ვ ა ლ ი ისრაელისა საზღვართაგან მისთა“ M, — „არა ინება ედომ მიცემად ისრაელისა წ ა რ ს ა ვ ლ ე ლ ი“ G, რიცხ.
- 20,21; „ყოველსა წ ა რ ს ა ვ ა ლ თ ა მას გზასა მეცა წარვალ“ შუშ. XVI 8.
See also: წარსლვა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |