ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
წა წბ წდ წე წვ წთ წი წკ წლ წმ წნ წო წრ წუ წყ წჳ
წაბ წაგ წად წავ წათ წალ წამ წან წარ წას წაფ წაღ წაწ წახ წაჴ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

წარსატაცებელ-ი

მისატაცებელი, «აღსაჭრელი»:
 
„იყვნენ წ ა რ ს ა ტ ა ც ე ბ ე ლ და იავარ ყოველთა მტერთა თჳსთა“ О, IV მფ. 21,14; „წარვიწირენით... ყრმანი მათნი წ ა რ ს ა ტ ა ც ე ბ ე ლ ა დ“
О,—„განვიფრდენით... ჩჩჳლნი მათნი ა ღ ს ა ჭ რ ე ლ ა დ“ M, ესთ. 7,4.
See also: წარტაცება
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9