ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
წა წბ წდ წე წვ წთ წი წკ წლ წმ წნ წო წრ წუ წყ წჳ
წაბ წაგ წად წავ წათ წალ წამ წან წარ წას წაფ წაღ წაწ წახ წაჴ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

წარტაცება

მიტაცება, «აღჭრა»:
 
„მრავალ ჟამ წ ა რ ი ტ ა ც ი ს იგი“ ლ. 8,29: „ანგელოზმან უფლისამან წ ა რ ი ტ ა ც ა ფილიპე“ საქ. მოც. 8,39; „რავდენნი წ ა რ უ ტ ა ც ე ბ ი ა ნ მამანი“ მ. სწ. 187,6.
„ეგულებოდა ვიეთმე ნაწილთა მათ მისთა წ ა რ ტ ა ც ე ბ ა ჲ“ საკ. წიგ. II 144,3, „მიიტაცნეს ვითარცა სამწყსოჲ, წ ა რ ტ ა ც ე ბ უ ლ ი მტერთაგან“ O, ბარ. 4,26,
See also: ტაცება, წარსატაცებელ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9