ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
წა წბ წდ წე წვ წთ წი წკ წლ წმ წნ წო წრ წუ წყ წჳ
წაბ წაგ წად წავ წათ წალ წამ წან წარ წას წაფ წაღ წაწ წახ წაჴ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

წარტევება

«განტევება», გაშვება, მიტევება, თავაშვება, თავხედობა:
 
„წ ა რ-თუ-უ ტ ე ვ ნ ე იგინი უზმით“ C, — „უკუეთუ გ ა ნ უ ტ ე ვ ნ ე უზმანი“ DE, მრ. 8,3; „(ძაღლი) წ ა რ ე ტ ე ვ ე ბ ი ს მას“ მ. ცხ. 201v.
„ეგევითარისა მაგის წარტევებულად საქმისა ძჳრ-ძჳრად ტანჯვითა აღგასრულნე თქუენ“ ფლკტ. 145,10.
See also: ტევება, ტეობა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9