( -
[

წა წბ წდ წე წვ წთ წი წკ წლ წმ წნ წო წრ წუ წყ წჳ
წაბ წაგ წად წავ წათ წალ წამ წან წარ წას წაფ წაღ წაწ წახ წაჴ

წარღება, წაღება

აღება, წატანა, მიტაცება, წართმევა:
 
„წ ა რ ი ღ ო ოქრო ჲ და ვეცხლი“ O, IV მფ. 14,14; „დარიოზ უჟიკმან წ ა რ ი ღ ო მეფობაჲ მისი“ O, დან. 5,31; „წ ა რ ი ღ ე ს გუამი მისი“ მთ. 14,12;
„წ ა რ ი ღ ო ყოველი მონაგები თჳსი“ O, დაბ. 31,18; „ღრუბელთა წ ა რ ი ღ ე ს სეტყუა“ ფს. 17,13; „წ ა რ ე ღ ო მონაგები მისი მამული ფრიადი“ საკ. წიგ.
II 30,7; „თუ ვინმე წ ა რ გ ი ღ ე ბ დ ე ს რასმე, ნუ აყენებ“ მ. სწ. 298,9; „პურსა, რომელ მონასტრით წ ა ი ღ ი ა ნ“ ი.-ე. 45,20. „ენება ხუასტაგი ნავისა
ჩუენისაჲ წ ა რ ღ ე ბ ა დ“ ი. მოც. 57,14.
See also: ღება
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9