«შთაყვანება», წაყვანა, წაღება, წატანება:
- „წ ა რ ი ყ ვ ა ნ ა ცოლი თჳსი“ მთ. 1,24; „წ ა რ ჰ ყ ვ ა ნ დ ე ს წმიდანი იგი ტაძარსა მას საშჯელისასა“ ვარ. 805; „წარიყვანეს და შეიყვანეს იგი სახლსა
- მღდელთ-მოძღურისასა“ ლ. 22,54; „წ ა რ მ ა ყ ვ ა ნ ნ ა მე მეფემან წინამძღუარნი ძლიერნი და ცხენები“ O, ნეემ. 2,9; „წ ა რ ი ყ ვ ა ნ ე ს იგი გაზად“
- M, — „შ თ ა ი ყ ვ ა ნ ე ს იგი ღაზად“ G, მსჯ. 16,21; „თრევით წ ა რ გ ი ყ ვ ა ნ ო ს შენ“ შუშ. V, 13. „წ ა რ ა ყ ვ ა ნ ა მის თანა ჭაბუკი
- ერთი“ Sin.—11,114r.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.