«შესწავებული», გამოჩენილი, მნიშვნელოვანი, დიდებული, მთავარი, ნახარარი, დიდგვარიანი, «წარმართებული», დაწინაურებული:
- „იყო ვინმე მუნ კაცი ერთ მთავარ, დიდ და წ ა რ ჩ ი ნ ე ბ უ ლ წინაშე მეფისა“ ანდ.-ანატ. 197,20; „შევიდა... ემეწად ერთი მდაბიოჲ წ ა რ ჩ ი ნ ე ბ უ ლ თ ა გ ა ნ ი“
- x 356v. „პყრობილ ვინმე იყო მაშინ წ ა რ ჩ ი ნ ე ბ უ ლ ი, რომელსა ერქუა ბარაბა“ C, — „იყო ვინმე მაშინ პყრობილი შ ე ს წ ა ვ ე ბ უ ლ ი, რომელსა ერქუა ისუ ბარაბაჲსი“
- DE,მთ. 27,16; „აზნაურ და დიდად წ ა რ ჩ ი ნ ე ბ უ ლ ვინმე კაცი ხარ შენ“ ლონგ. 189,19; „მოიწინეს წ ა რ ჩ ი ნ ე ბ უ ლ ნ ი იგი სომხითისანი“ სნდ. 4,16; „შევამკოთ
- წ ა რ ჩ ი ნ ე ბ უ ლ ი ს ა ჲ დავითისი სიმჴნჱ“ დ.დ. 124,9; „წ ა რ ჩ ი ნ ე ბ უ ლ ყვნა სედრაქ, მისაქ და აბედნაქო“ O,—„წ ა რ მ ა რ თ ნ ა სედრაქ, მისაქ და აბედნაქო“
- pb., დან. 3,97; წ ა რ ჩ ი ნ ე ბ უ ლ ყო სუფევასა თჳსსა დარიოზ“ O, — „წ ა რ ე მ ა რ თ ა მეფობასა შინა დარიოსისსა“ pb., დან, 6,28; „მო-ვინმე-ვიდა მონაზონი... ძმაჲ
- ვენევენტოს დუკისაჲ, წ ა რ ჩ ი ნ ე ბ უ ლ ი ნათესავით“ ი.-ე. 31,1; „დიდად წ ა რ ჩ ი ნ ე ბ უ ლ იქმნა გიორგი წინაშე რომანოზ მეფისა“ ი.-ე. 50,11.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.