წაძრობა:
- „წ ა რ გ უ ც ჳ ვ ე დ ჴელნი“ ბ.-კეს.-40-თჳს 120,1; „რომელ-იგი (ფერჴთა შესაცუმელნი) წ ა რ ს ც ჳ ვ ე ს ფერჴთაგან მისთა“ საკ. წიგ. II 96,34.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.