«მოსრვა», «მოსპოლვა», «მოსპობა», «განჴუება», «მოწყდომა», დაკარგვა, გამოლევა, ცთომა:
- „წ ა რ წ ყ მ ი დ ნ ე ს მოქმედნი იგი“ C,— „მ ო ს რ ნ ე ს ქუეყანის-მოქმედნი იგი“ DE, მრ, 12,9; „წარწყმედით წ ა რ ს წ ყ მ ი დ ნ ე თ
- ყოველნი ადგილნი“ G,—„მოსპოლვით მ ო ს პ ნ ე ყოველნი იგი ადგილნი“ M, II შჯ. 12,2; „არა წ ა რ წ ყ მ ი დ ა ეფრემმან ქანანელი“ G,—„არა მ ო ს პ ო ეფრემ ქანანელი“ M, ისუ ნ. 16,10; „სული თჳსი წ ა რ ი წ ყ მ ი დ ო ს“ DE,—„გ ა ნ ი ჴ უ ა ს სული თჳსი“ C, მრ. 8,36;
- „მახჳლითაცა წ ა რ წ ყ მ დ ე ნ“ DE, — „მახჳლითაცა მ ო წ ყ დ ე ს“ მთ. 26,52; „გულთა მათგან წ ა რ წ ყ მ დ ე ს“ I კორ. 10,9; „სულნი
- თჳსნი წ ა რ ი წ ყ მ ი დ ნ ი ა ნ“ მთ. 9.17; „წ ა რ უ წ ყ მ ი დ ე ს მამასა მისსა ვირნი“ O, I მფ. 9,3; „ქუეყანაჲ ჩემი წ ა რ ს წ ყ მ ი დ ე“
- I, ეს. 14,20; „ღამჱ წ ა რ წ ყ მ დ ე ს ზღუდე იგი მოაბელისაჲ მის“ I, ეს. 15,1; „ვითარცა წ ა რ წ ყ მ ი დ ა მან ყოველივე მისი“ ლ. 15,14;
- „ერთიცა მათგანი არა წ ა რ წ ყ მ დ ა“ I, ეს. 34,16; „პირველად სულთა თქუენთა წ ა ი წ ყ მ ე დ თ“ ი.-ე. 36,4; „წ ა რ მ ი წ ყ მ ე დ ი ე ს
- ცოდვითა სული ჩემი“ მ. სწ. 99,11. „წარწყმედაჲ ყოველთა ბრძენთა ბაბილონისათაჲ“ О, დან. 2,12. „რომელთა აღსასრულ წ ა რ წ ყ მ ე დ ა
- არს“ფლპ. 8,19; „წ ა რ წ ყ მ ე დ ი თ წარსწყმდეთ ქუეყანისაგან“ G, — „მ ო ს პ ო ლ ვ ი თ მოგსპნეს თქუენ ქუეყანისა მისგან“ M, II შჯ. 4,26;
- „წ ა რ წ ყ მ ე დ ა ჲ თავსა თჳსსა მოატყჳს“ О, იგ. სოლ. 6,32; „უმჯობეს არს... წ ა რ წ ყ მ ე დ ა ჲ სულისა ჩემისაჲ“ შუშ. III 27. „მისცა
- მონატაცები იგი... წარწყმედულისა მისთჳს, რომელ პოვა“ О,— „უკუნ-სცეს ნატაცები... წარნაწყმედი, რომელიცა რაჲ პოვა“ G, ლევიტ. 6,4;
- „წ ა რ წ ყ მ ე დ უ ლ ი მოვიძიო და შეცთომილი მოვაქციო“ О, ეზეკ. 34,16; „რომელთა აღაშენეს უცნობელად, წ ა რ წ ყ მ ე დ უ ლ იქმნეს“
- მ. სწ. 224,9; „ჯერ არს პოვნად თითოეულსა შინა შჳდთა მათ წ ა რ წ ყ მ ე დ უ ლ თ ა ვარსკულავთასა“ ბ. კეს.-ექუს. დღ. 85,9.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page