ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
წა წბ წდ წე წვ წთ წი წკ წლ წმ წნ წო წრ წუ წყ წჳ
წაბ წაგ წად წავ წათ წალ წამ წან წარ წას წაფ წაღ წაწ წახ წაჴ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

წარხეთქა

წარტყმა, წაკვრა; წაჭრა:
 
„არა იციან, სადა წ ა რ ხ ე თ ქ ი ა ნ ფერჴი“ О, იგ. სოლ. 4,19; „წ ა რ ხ ე თ ქ ნ ე ს ფერჴნი მისნი“ ანდ.-ანატ. 225,12;
„წ ა რ ხ ე თ ქ ნ ე ს ჴელნი მისნი“ ფლკტ. 156,13.
See also: ხეთქა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9