«ჭაბუკა», «ჭაბუკი», «ქალი»:
- „ვინ არს ჭ ა ბ უ კ ი დ ი ისი?“ G, — „ვინ არს ჭ ა ბ უ კ ა ესე?“ M,— „ვინ არს ჭაბუკი ესე?“ О, რუთ 2,5; „იხილა იგი მამამან ჭ ა ბ უ კ ი დ ი ს ა მ ა ნ და განიშუა“
- G,—„იხილა იგი მამამან მის ქ ა ლ ი ს ა მ ა ნ“ M, მსჯ. 19,3
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.