ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ჭა ჭდ ჭე ჭი ჭკ ჭლ ჭმ ჭნ ჭო ჭრ ჭუ ჭყ ჭჳ
ჭაბ ჭად ჭაკ ჭალ ჭამ ჭაპ ჭარ ჭაშ ჭაჰ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ჭამად-ი

«საჭმელი», «ჭამული»:
 
„მიქმენ მე ჭ ა მ ა დ ი“ О, დაბ. 27,7; „მრავალსა ჭ ა მ ა დ ს ა შეჰყვის სალმობაჲ“ О, ზირ. 37,33; „განსწმედს ყოველსა ჭ ა მ ა დ ს ა“ DE, — „განსწმედს ყოველთა
ჭ ა მ უ ლ თ ა“ C, მრ. 7,19; „მე ჭ ა მ ა დ ი (ს ა ჭ მ ე ლ ი C) მაქუს ჭამად“ ი. 4,32; „უქმოდე მას ჭ ა მ ა დ სა“ O, II მფ. 13,7; „ეცით თქუენ მათ ჭ ა მ ა დ ი“ მრ.6,37.
See also: ჭამა:
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9