( -
[

ჭა ჭდ ჭე ჭი ჭკ ჭლ ჭმ ჭნ ჭო ჭრ ჭუ ჭყ ჭჳ
ჭედ ჭელ ჭენ ჭერ ჭეშ

ჭედილ-ი

გამოკვერილი, ნაჭედი, «დაჭედილი»:
 
„ყვენ იგინი ნაქურთენებად ჭ ე დ ი ლ ე ბ ა დ გარემოსადებელად საკურთხეველისად“ G, რიცხ. 16,38; „ქმნა... სამასი
ჰოროლი ოქროჲსაჲ ჭ ე დ ი ლ ი“ O, III მფ. 10,16; „თხზული თმათა მისთაჲ ვითარცა ჭ ე დ ი ლ ი“ M, ქება 5,11;
„ესე არს ჭ ე დ ი ლ ი ოქროჲსაჲ და ვეცხლისაჲ“ О, ამბაკ. 2,19; „ქმენ თავისა შენისა ორნი ნესტუნი ჭ ე დ ი ლ ნ ი
ვეცხლისანი (ვეცხლისანი დ ა ჭ ე დ ი ლ ნ ი G)“ M, რიცხ. 10,2.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9