 |
 | |
ჭია
(ჭიისა):
- „ნეშტი იგი ჭ ი ი ს ა ჲ შეჭამა მკალმან“ O, იოვ. 1,4; „ზეთის-ხილი თქუენი შეჭამა ჭ ი ა მ ა ნ“ О, ამოს 4,9; „მუცელსა
- ყრმათასა განცოცხლებულნი ჭ ი ა ნ ი მტკივრითა რაჲმე წამლითა განჴრწნიან“ ბ. კეს.-მარხ. 51v; „რომელი-იგი (სთული) გიქმნის
- თქუენ ჭ ი ა მ ა ნ ყაჭისამან საქუსლად“ ბ. კეს.-ექუს. დღ. 121,8; „არცა მღილმან და არცა ჭ ი ა მ ა ნ განრყუნის“ მ. სწ. 90,4.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |