 |
 | |
ჭირ-
«ჴამ-», «ზრუნვა»:
- „გ ჭ ი რ დ ე ს რაჲ თქუენ“ G, — „გ ი ჭ ი რ დ ე ს თქუენ“ pb., ლევიტ. 26,26; „მიწყალე მე, უფალო, რამეთუ მ ჭ ი რ ს
- მე“ ფს. 30,10; „აწ მოსრულ ხართ ჩემდა, რაჟამსღა გ ჭ ი რ ს?“ M, — „რაჲსათჳს მოხუედით ჩემდამო, აწ ოდეს გ ი ჴ მ-ყ ე მე?“
- G, მსჯ. 11,7; „არაჲ გ ჭ ი რ ს შენ არავისთჳს“ C, — „არას ზ რ უ ნ ა ვ არავისთჳს“ DE, მთ. 22,16; „არარაჲ ჰ ჭ ი რ დ ა ელიას“
- ოქრ.-პეტრე და ელია 318.
Synonym:
See also: ჭირულ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |