«მწუხარება», «სალმობა», ტკივილი, «უნებელი», «გუემა», საჭიროება, საჭირო, გარჯა, «ვნება», გაჭირვება, «მწუხარე»:
- „რაჟამს შვის ყრმაჲ, არღარა მოიჴსენის ჭ ი რ ი (მ წ უ ხ ა რ ე ბ ა ჲ C) სიხარულითა მით (იგი სიხარულისა მისთჳს C)“ DE, ი. 16,21;
- „განარინა იგი ყოველთაგან ჭ ი რ თ ა მისთა“ საქ. მოც. 7,10; „ჭ ი რ ი მოთმინებასა შეიქმს“ ჰრომ. 5,3; „სხუათა ლხინი, ხოლო თქუენ
- ჭ ი რ ი“ II კორ. 8,13; „კაცი ჭ ი რ ს ა შინა გამოიცადებისო“ H—622,12v; „ჭ ი რ ნ ი გულისა ჩემისანი განმრავლდეს“ ფს. 24,17;
- „ჭ ი რ ს ა ჩემსა მილხინე“ ფს. 4,2; „მოგცეს თქუენ უფალმან პური ჭ ი რ ი ს ა ჲ და წყალი იწროებისაჲ“ I, ეს.30,20; „შეიძინეთ ჭ ი რ ი
- ესე და ზღვევაჲ“ საქ. მოც. 27,21; „ჭ ი რ თ ა (ს ა ლ მ ო ბ ა თ ა G) ჯოჯოხეთისათა მომიცვეს მე“ ფს. 17,5; „შენ, უფალო, უწყი
- ჭ ი რ ი ჩემი“ О,— „შენ იცი უ ნ ე ბ ე ლ ი ჩემი“ M. ესთ. 14,16; „ამათი არაჲ ჭ ი რ არს“ ანტ. დ. 31; „შრომაჲ, ჭირი… განეწესა მის ზედა“
- ოქრ.- მარხ. და იონ. 102,1; „ჴმა არს დღესა ამას ჭ ი რ ი თჳსი“ მთ. 6,34; „მომეწიფნეს მე დღესა ჭ ი რ ი ს ა ჩემისასა“ ფს. 17,19;
- „ჭ ი რ ი თუ რაჲმე შეგემთხჳოს“ О, ზირ. 12,18; „შეისმინენ შენი უფალმან დღესა ჭ ი რ ი ს ა შენისასა“ ფს. 19,1; „იყო ჭ ი რ ი დიდი
- მაშინ ქუეყანასა ზედა“ ლ. 21,23; „კრულებაჲ და ჭ ი რ ი და ტანჯვაჲ“ B,—„სატანჯველი და არცა გ უ ე მ ა ჲ და საკრველნი“ A, სბსტ.
- 130,11; „თქუენ აწ ჭ ი რ ი გაქუს“ DE,— „თქუენ აწ მ წ უ ხ ა რ ე ხართ“ ი. 16,22; „ცოლიერი კაცი მარადის ჭ ი რ ს ა და ურვასა შინა არს“
- მ. სწ. 120,32;
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.