მწუხარე, უძლური, «გლახაკი», გაჭირვებული:
- „ყრუთა ესმის, მკუდარნი აღდგებიან და ჭ ი რ ვ ე უ ლ თ ა ეხარების“ C,— „ყრუთა ესმის, მკუდარნი აღდგებიან და გ ლ ა ხ ა კ თ ა
- ხარებულ არს“ DE, მთ. 11,5; „იხილნა... შემცირებულნი და ჭ ი რ ვ ე უ ლ ნ ი და ნაკლულევანნი და ჴუებულნი და არავინ იყო შემწჱ
- ისრაჱლისაჲ“ III მფ. 14,26; „აჭირებდეს ჭ ი რ ვ ე უ ლ თ ა და უძლურთა“ იობ. 36,15; „არა წარვიდეს ადგილსა ჭ ი რ ვ ე უ ლ ს ა“
- მ. ცხ. 276r; „შეეწევიან ყოველთა ჭ ი რ ვ ე უ ლ თ ა“ საკ. წიგ. II 91,27; „ვიქმნეთ ჩუენ მოწყალე... ყოველთა ზედა მწუხარეთა და
- ჭ ი რ ვ ე უ ლ თ ა“ მ. სწ. 54,23.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page