ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ჭა ჭდ ჭე ჭი ჭკ ჭლ ჭმ ჭნ ჭო ჭრ ჭუ ჭყ ჭჳ
ჭია ჭივ ჭილ ჭიმ ჭირ ჭიქ ჭიჭ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ჭირულ-ი

«დავრდომილი», გლახა, ღარიბი:
 
„დევნა კაცი ჭ ი რ უ ლ ი, გლახაკი“ Շ,—„დევნა მან კაცი, დ ა ვ რ დ ო მ ი ლ ი და გლახაკი“ G, ფს, 108,16; „იჴსნა გლახაკი ჴელთაგან ძლიერისათა, ჭ ი რ უ ლ ი
და დავრდომილი“ ფს. 71,12.
See also: ჭირ-
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9