 |
 | |
ჭუვნეულ-ი
«ჭუვნიერი», მწუხარე:
- „მოგცეს შენ უფალმან მუნ გული ჭ უ ვ ნ ე უ ლ ი ( ჭ უ ვ ნ ი ე რ ი M)“ G, II შჯ. 28,65.
See also: ჭუვილ-ი, ჭუილ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |