ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ჭა ჭდ ჭე ჭი ჭკ ჭლ ჭმ ჭნ ჭო ჭრ ჭუ ჭყ ჭჳ
ჭუა ჭუვ ჭუი ჭურ ჭუხ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ჭუვნიერ-ი, ჭუმუნვიერ-ი

მწუხარე, «ჭუვნეული»:
 
„მოგცეს შენ უფალმან ღმერთმან შენმან გული ჭ უ ვ ნ ი ე რ ი (ჭ უ ვ ნ ე უ ლ ი G)“ M, II შჯ. 28,65; „იქმნა ჭ უ ვ ნ ი ე რ გული ჩუენი“ О, გოდ. იერემ. 5,17;
რომელნი ჭ უ მ უ ნ ვ ი ე რ არიან შენთჳს“ ფლმნ. 295r.
See also: ჭუვილ-ი, ჭუილ-ი, ჭმუნვა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9