წამოსასხამი ტყავი, ქურთუკი:
- „დაიფარა პირი თჳსი ხ ა ლ ე ნ ი თ ა“ О, III მფ. 19,13; „იქცეოდეს ხ ა ლ ე ნ ე ბ ი თ ა და თხისა ტყავებითა“ ჰებრ. 11,37; „სასთაული ერთი ხ ა ლ ე ნ ი ს ა
- უცნ სასთუნლით კერძო“ შუშ. XIV 19.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.