( -
[

ხა ხდ ხე ხვ ხი ხლ ხო ხრ ხს ხუ ხჳ
ხად ხავ ხაზ ხაკ ხალ ხან ხარ ხატ ხაშ ხაჭ ხახ

ხარისხ-ი

«სადგომელი», «აღსავალი», საფეხური; «მენაკი»:
 
„დაფუძნებული ხ ა რ ი ს ხ ს ა ზედა ოქროჲსასა“ M,— „დამტკიცებულ ზედა ს ა დ გ ო მ ე ლ თ ა ოქროჲსათა“ O, ქება 5,15;
„ვითარცა სუეტნი ოქროჲსანი ზედა ხ ა რ ი ს ხ ს ა ვეცხლისასა“ О, ზირ. 26,23; „აპკურო (სისხლი) ხ ა რ ი ს ხ თ ა საკურთხეველისა
(ა ღ ს ა ვ ა ლ თ ა მათ საკურთხევესლისა M)“ G, II შჯ. 12,27; „შექმნა... ხ ა რ ი ს ხ ა დ ვეცხლი“ ქ. ცხ. 156,2; „აჰა, მოვაქცევ
აჩრდილთა აღსავალთასა, რომელთა შთავიდა მზე ათთა ხ ა რ ი ს ხ თ ა სახლისა მამისა შენისათა“ pb. — „გარე-მოვაქციო აჩრდილი
მზისაჲ მენაკთაჲ მაგათ, რომელ შთასრულ არს აჩრდილი ათსა მ ე ნ ა კ ს ა ტაძართა მაგათ აქაზის, მამისა შენისათა“ O, ეს. 38,8.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9